Παστουρμαδόπιτα και όχι μόνο

Ξέρω ότι γεύσεις σαν αυτή του παστουρμά στην κουζίνα μας δεν είναι συνηθισμένες.
Εγώ τον γνώρισα όμως στην Άνδρο, από δυό γλυκούς ανθρώπους που ευτύχισα να έχω γείτονες στα μικρά μου χρόνια.
Πολύ παλιά ιστορία ο κύριος Χαράλαμπος, φραγκοράφτης και η κυρία Ανδρονίκη σύζυγος και βοηθός του και οι δύο Αρμένιοι γλυκύτατοι  ήταν  για μένα δύο ακόμα παππούδες.
Άφταστη νοικοκυρά η κ^α Ανδρονίκη, όταν έφερνε τις προμήθειές από τη Νίκαια που έβρισκε τους παστουρμάδες και τα τσιμένια μοσχοβόλαγε όλη η γειτονιά.
Έκοβε με ευλάβεια σε πολύ λεπτές φέτες τον παστουρμά με καλά ακονισμένο μαχαίρι και τον κατανάλωνε ωμό ή τηγανισμένο με αυγά.
Βέβαια είχε το μερδικό της και η γειτονιά και ειδικότερα ο πατέρας μου γιατί ήταν πολύ καλός μεζές.
Εμείς τα παιδιά τότε δεν τρώγαμε, μας μύριζε κάπως, αλλά μάλλον κάτι έμεινε και το θυμήθηκα τώρα.
Φτιάχνω παστουρμαδόπιτα κάποιες εξαιρετικές ημέρες, είναι εύκολη, το καλλίτερο μεζεδάκι για ρακί και ούζο, αγοράζω από Αρμένικα μαγαζιά, υπάρχουν ακόμα.