ΑΝΔΡΙΑΚΗ ΗΘΟΓΡΑΦΙΑ
Η ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΕΝ ΑΝΔΡΩ
(ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΠΑΙΔΙΚΑΙ)
Την πρωΐαν της Παρασκευής, παραμονήν της Πρωτοχρονιάς του έτους 188… συνηντήθησαν εις το παρά την πλατείαν της πόλεως καφενείον του Γκα, εκ προηγουμένης συνεννοήσεως ο Νικολός της Μηλιάς, οι δύο Κολομπρίνηδες και οι δύο Κουλουρίδηδες, ίνα συσκεφθώσιν από κοινού, τίνι τρόπω θα περιήρχοντο μετά μεσημβρίαν την πόλιν λέγοντες τα κάλανδα και πως θα ενεφανίζοντο ευπαρουσίαστοι κατά την περιαγωγήν των ταύτην.
Η σύσκεψις αύτη διήρκεσε επί πολύ, καθ’ ην πολλάς αντήλλαξαν γνώμας εν τέλει δε κατέληξαν εις την παραδοχήν της προτάσεως του νεαρού Κουλουρίδη
–όστις προ μικρού είχε αφεθεί εκ των τάξεων του Πολεμικού Ναυτικού, ένθα υπηρέτησεν επί διετίαν όλην–, όπως δηλ. κατασκευάσωσι και αρματώσωσι πανομοιότυπον τι του τότε νεοτεύκτου θωρηκτού «Ύδρα» και περιφέρωσιν αυτό ανά την πόλιν, προς επισημότερον εορτασμόν της παραμονής της Πρωτοχρονιάς.
Αμέσως δ’ είτα η ομάς των νέων τούτων, εξελθούσα του καφενείου, κατήλθεν εσπευσμένως τις σκάλες και έφθασεν κάτω εις το Παραπόρτι, ένθα πάντες εισήλθον εις το παρακείμενον οικίσκον της Κεφαλωνιάς, της οποίας εις εκ των νέων τούτων ετύγχανε συγγενής και εις το προαύλιον τούτου ήρξαντο πυρετωδώς της κατασκευής του θωρηκτού εκ ναστοχάρτου. Ταυτοχρόνως δε παρασκεύασαν και τα όργανα αυτών, ήτοι εν μέγα τύμπανον και μίαν φυσαρμόνικαν.
Περί την 2 μμ της αυτής ημέρας, οι καλοί ούτοι νέοι ανήρχοντο από το Παραπόρτι προς την πλατείαν, βαστάζοντες πολυτίμως το πράγματι ωραίον αυτών κατασκεύασμα, όπερ, τέλειον ως ήτο, με τα κανόνια του, τις σημαίες του, και τα λοιπά εξαρτήματά του, εφείλκυε τον θαυμασμόν των πάντων και ιδιαιτέρως των παιδίων, άτινα εξήλθον και αυτά δια τα κάλανδα, αλλ’ άνευ του τοιούτου ωραίου θωρηκτού!…
Εστάθησαν δε προ των δύο μεγάλων καφενείων της πιάτσας, ένθα ήρχισαν άδοντες τη συνοδεία των οργάνων αυτών, το άσμα της Πρωτοχρονιάς, έχον ως ακολούθως:
» Άη Βασίλης έρχεται από τη Τσεσαρία
» Βαστά λιβάνι τσε τσερί, χαρτί τσε καλαμάρι
» Το καλαμάριν έγραφε τσε το χαρτίν εμίλιε:
» - Βασίλη πόθεν έρχεσαι τσε πόθεν κατεβαίνεις;
» - Από της μάννας μ’ έρχομαι τσε στο σκολειό μου παένω…
» Εγώ γράμματα ’μάθενα, τραούδια δεν ηξέρω…
» - Τσε σαν ηξέρεις γράμματα, πε μας την άλφα-βήτα.
» Ακούμπα το ραβδάτσι σου, χλωρά βλαστάρια ’πέτα
» Τσ’ απάνω στα βλαστάρια του αηδόνια τσελαηδούσαν
» Τσ’ όχι τ’ αηδόνια μοναχά, μόνε τσε χελιδόνια
» Να κατεβαίν’ η πέρδικα να βρέχη το φτερόν της
» Να ραίνη τον αφέντη μας τον πολυχρονεμένο….
» Τσ’ από χρόνου!.... Τσ’ από χρόνου…..
Και ήρχισαν ούτω περιερχόμενοι τα μαγαζιά εν πρώτοις και είτα τας οικίας, συλλέγοντες τα δίκαια φιλοδωρήματα των, καθ’ όλην την πόλιν, η οποία κατ’ εκείνην την ημέραν είχεν όψιν εορτάσιμον.
[….]
Απόσπασμα από το άρθρο «Η ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΕΝ ΑΝΔΡΩ»
του ΜΙΧΑΗΛ ΝΙΚ. ΚΑΪΡΗ (Ιατρού)
από το Ανδριακό Ημερολόγιο του έτους 1929
RSS feed Comments
